Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΚΕΣ ΜΥΗΣΕΙΣ Μ.Θ 331

Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΙΒΛΟ


ΜΑΘΗΜΑ 331

Δεν υπάρχει σύγκρουση, γιατί η θέλησή μου είναι δική Σου.

Πόσο ανόητο ήταν, Πατέρα, να πιστεύω ότι ο Υιός Σου μπορεί να κάνει τον εαυτό του να υποφέρει!

 Όταν έχουμε προβλήματα που πονάνε το πρώτο που σκέπτεται ο άνθρωπος είναι
1)Μα δεν υπάρχει Θεός ;
2) Αν υπάρχει γιατί με αφήνει να υποφέρω;
Αξίζει να αναρωτηθούμε ποιος είναι αυτός που έχει κάνει τις επιλογές για αυτές τις καταστάσεις  Ένας τέλειος Εαυτός θα μπορούσε να ασθενεί; Και αν όχι ποιός είναι αυτός 1 *που τις έχει κάνει; Γιατί τίποτα δεν γίνεται τυχαία όλα έχουν αιτία και αποτέλεσμα.


Θα μπορούσε ποτέ να φτιάξει ένα σχέδιο για την καταδίκη του, και να μείνει χωρίς βέβαιο τρόπο για την απελευθέρωσή του;


 Ο Εαυτός που είναι μέρος της ανθρώπινης σύστασης είναι για πάντα συνδεδεμένος με το Ένα και η επιστροφή 2*είναι σίγουρη αφού τελειώσει η εργασία του στα υλικά πεδία.
 Ο Αναγεννημένος* αφού έχει ελκυστεί *1από τον Πατέρα *2 αναγνωρίζει ότι η γνώση του έχει δοθεί, Η επανασυνδετική γέφυρα έχει ισχυροποιηθεί .
 Η επανασύνδεση με τον αληθινό Εαυτό *3.   Η πλήρης νοητική του επιστροφή  μέσω των σταδιακών μυήσεων*3 από την Βηθλεέμ στο Γολγοθά στην Ανάσταση και στην Ανάληψη που είναι και το τέλος του έργου επί της Γης. Είναι θέμα χρόνου


Με αγαπάς, Πατέρα. Ποτέ δεν θα μπορούσες να μ’ αφήσεις εγκαταλειμμένο, να πεθάνω μέσα σ’ ένα κόσμο πόνου και σκληρότητας.


Η Έλξη της ψυχής από τον πατέρα είναι αδιαμφισβήτητη

Ο άνθρωπος αφού συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι το σώμα και η κατώτερη τετράδα στρέφεται προς την ουράνια υπόσταση του και αναγνωρίζει την αληθινή ταυτότητα του ότι είναι μέλος του ΧΡΙΣΤΟΎ*3(Ανώτερου Εαυτού)



Πώς μπόρεσα να πιστέψω ότι η Αγάπη εγκατέλειψε τον Εαυτό της;
Δεν υπάρχει θέληση άλλη από την Θέληση της Αγάπης.


Η θέληση και η Αγάπη  είναι ταυτόσημη του Θεού    κατά την κάθοδο των ακτίνων φαίνονται ως διαφορετικές .


Ο φόβος είναι ένα όνειρο, και δεν έχει θέληση που μπορεί να αντικρούσει την δική Σου.

Η σύγκρουση είναι ύπνος,
Μόνο στο κόσμο του δυισμού εκδηλώνονται συγκρούσεις

 και η ειρήνη αφύπνιση.

Ο αφυπνισμένος δεν συγκρούεται , στην γνώση του δεν υπάρχει ό άλλος

 Ο θάνατος είναι ψευδαίσθηση ∙
Ο ταυτισμένος με το σώμα ζει αυτή την ψευδαίσθηση

 Η ζωή, αιώνια αλήθεια.
 η αποταύτιση από το σώμα οδηγεί στον ανώτερο εαυτό Χριστό εκεί δεν υπάρχει τέλος

 Δεν υπάρχει αντίσταση στην Θέλησή Σου.  

Ο Ανώτερος Εαυτός και μέλος του Χριστού είναι τέλεια ταυτισμένος με την Θεία Θέληση «Γεννηθήτω το θέλημά Σου»,


 Δεν υπάρχει σύγκρουση, διότι η θέλησή μου είναι δική Σου.

Η συγχώρεση δείχνει ότι η Θέληση του Θεού είναι Μία, και ότι την μοιραζόμαστε. Σήμερα, ας δούμε τα άγια θεάματα που μας δείχνει η συγχώρεση, ώστε να μπορέσουμε να βρούμε την ειρήνη 

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

Η ΣΥΓΩΡΗΣΗ είναι η παραδοχή ότι όλα στον κόσμο του δυισμού είναι μια σχιζοφρενική πλάνη που έχει γίνει κοινώς αποδεκτή ως φυσιολογική λόγω του ότι διακατέχεται από αυτή όλη η ανθρωπότητα Στην πιο σκοτεινή νύχτα των μυήσεων4*  που στην βίβλο αναφέρεται ως η νύχτα στην Γεσθημανή  βλέπουμε τον Ιησού να περνά και αυτήν την νοητική μετάβαση.

καὶ ἔλεγε, «Πατέρα, ἐὰν θέλῃς, ἀπομάκρυνε τὸ ποτῆρι τοῦτο ἀπὸ ἐμέ, πλὴν ἂς μὴ γίνῃ τὸ θέλημά μου ἀλλὰ τὸ δικό σου».


 *1 Το εγώ που είναι διαχωρισμένο από τον πνευματικό Νου δεν συγχρονίζεται με την ανώτερη τριάδα για την επίλυση και κατά νόηση των προβλημάτων του αλλά ρίχνει την  ευθύνη πάντα  προς κάποιον άλλο (προβολή)
*2 Η επιστροφή που αναφέρεται στα ευαγγέλια με την επιστροφή του ασώτου αλλά και απεικονίζεται με την σκάλα του Ιακώβ στα μαθήματα αναφέρεται ως η γέφυρα στο κεφ 16,6 -16,4- 17,2 . Στις αρχαίες παραδόσεις αναφέρεται και ως Ανταχκαράνα Επιγραμματικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο στόχος είναι η επιστροφή.

*3ΧΡΙΣΤΟΣ Η ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΕΑΥΤΟΣ είναι το ίδιο
 Α Κορινθίους
Ένα σώμα με πολλά μέλη
12Ο Χριστός μοιάζει με το σώμα, που ενώ είναι ένα, έχει πολλά μέλη· και όλα τα μέλη του ενός σώματος, αν και είναι πολλά, αποτελούν ένα σώμα. 13Κι εμείς όλοι, είτε Ιουδαίοι είτε μη Ιουδαίοι είτε δούλοι είτε ελεύθεροι, γίναμε με το βάπτισμα δια του ενός Πνεύματος ένα σώμα, και όλοι ποτιστήκαμε από ένα και το αυτό Πνεύμα.

*4ΧΡΙΣΤΙΚΈΣ ΜΥΗΣΕΙΣ
1)Η γέννηση στην Βηθλεέμ
2)Το βάπτισμα στον Ιορδάνη
3)Η μεταμόρφωση στο όρος
4)Η Σταύρωση
5)Η Ανάσταση και η Ανάληψη

 Τ0 κείμενο του μαθήματος είναι σε μετάφραση Χ Τσιντέα

 Τα ερμηνευτικά σχόλια είναι  σε πλάγια γραφή από την Παναγιώτα Σούλη

 Με την ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ


ΑΜΗΝ

 Η ΟΜΆΔΑ ΜΕΛΈΤΗΣ ΣΤΟ ΣΚΑΙΠ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΕ souli.giota1 
yotasouli@gmail.com

ΜΑΘΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ 134



ΜΑΘΗΜΑ 134  ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ

ΜΑΘΗΜΑ 134
Ας αντιληφθώ την συγχώρεση όπως είναι πραγματικά.

1. Ας κάνουμε μια επανάληψη της σημασίας του «συγχωρώ», γιατί είναι εύκολο να διαστρεβλωθεί και να γίνει αντιληπτή σαν κάτι που συνεπάγεται μια άδικη θυσία δίκαιας οργής, ένα δώρο αδικαιολόγητο και ανάξιο, και μια ολοκληρωτική άρνηση της αλήθειας. Από μια τέτοια άποψη, η συγχώρεση πρέπει να θεωρηθεί σαν μια εκκεντρική ανοησία, και αυτά τα Μαθήματα θα φανούν ότι βασίζουν την σωτηρία σε ένα καπρίτσιο.
2. Αυτή η διαστρεβλωμένη άποψη του τι σημαίνει συγχώρεση διορθώνεται εύκολα, όταν μπορέσεις να αποδεχτείς το γεγονός ότι η συγνώμη δεν ζητείται για κάτι που είναι αληθινό. Πρέπει να περιορίζεται σε ό,τι είναι λανθασμένο. Είναι άσχετη με οτιδήποτε εκτός από τις ψευδαισθήσεις. Η αλήθεια είναι δημιουργία του Θεού, και το να συγχωρείς κάτι τέτοιο είναι χωρίς νόημα. Όλη η αλήθεια ανήκει σε Αυτόν, αντανακλά τους νόμους Του και ακτινοβολεί την Αγάπη Του. Αυτό χρειάζεται συγχώρεση; Πώς μπορείς να συγχωρήσεις το αναμάρτητο και το αιώνια καλό;
3. Η πιο σοβαρή δυσκολία που βρίσκεις στην γνήσια συγχώρεση από πλευράς σου είναι ότι ακόμα μέσα στο νου σου πιστεύεις ότι πρέπει να συγχωρέσεις την αλήθεια, και όχι τις ψευδαισθήσεις. Αντιλαμβάνεσαι την συγχώρεση σαν μια μάταιη προσπάθεια να παραβλέψεις κάτι που υπάρχει ∙ να παραβλέψεις την αλήθεια, σε μια αβάσιμη προσπάθεια να εξαπατήσεις τον εαυτό σου κάνοντας μια ψευδαίσθηση αληθινή. Αυτή η διαστρεβλωμένη άποψη αντανακλά το γεγονός ότι η ιδέα της αμαρτίας κρατά ακόμα έδαφος μέσα στο μυαλό σου, έτσι όπως βλέπεις τον εαυτό σου.
4. Επειδή πιστεύεις ότι οι αμαρτίες σου είναι πραγματικές, βλέπεις την συγχώρεση σαν πλάνη. Γιατί είναι αδύνατον να θεωρείς την αμαρτία αληθινή και να μην πιστεύεις ότι η συγχώρεση είναι ένα ψέμα. Επομένως η συγχώρεση δεν είναι παρά μία αμαρτία, σαν όλες τις άλλες. Λέει ότι η αλήθεια είναι ψέμα, και χαμογελά στον διεφθαρμένο σαν να είναι αθώος όπως το χορτάρι, τόσο λευκός σαν το χιόνι. Πλανάται σε αυτό που θεωρεί ότι μπορεί να πετύχει. Θα βλέπει σαν σωστό το ολοφάνερο λάθος, και το αποκρουστικό ως καλό.
5. Η συγχώρεση δεν είναι απελευθέρωση από αυτή την άποψη. Είναι απλά άλλο ένα σημάδι ότι η αμαρτία είναι ασυγχώρητη, στην καλύτερη περίπτωση καλυμμένη, ή την αρνείσαι ή της βρίσκεις ένα άλλο όνομα, γιατί η συγχώρεση είναι πια προδοσία προς την αλήθεια. Η ενοχή δεν μπορεί να συγχωρεθεί. Αν αμαρτήσεις, η ενοχή σου είναι αιώνια. Εκείνοι που έχουν συγχωρεθεί από την άποψη ότι οι αμαρτίες τους είναι αληθινές γελιούνται οικτρά και είναι διπλά καταδικασμένοι ∙ πρώτα, από τους ίδιους τους εαυτούς τους γι αυτό που νομίζουν ότι έκαναν, και άλλη μια φορά από εκείνους που τους συγχωρούν.
6. Είναι η μη πραγματικότητα της αμαρτίας που κάνει την συγχώρεση φυσική και απόλυτα υγιή, μια βαθιά ανακούφιση σε αυτούς που την προσφέρουν ∙ μια ήσυχη ευλογία σε αυτούς που την λαμβάνουν. Δεν ενθαρρύνει τις ψευδαισθήσεις, μόνο τις περισυλλέγει ανάλαφρα, με ένα μικρό γέλιο, και απαλά τις αποθέτει στα πόδια της αλήθειας. Και εκεί εξαφανίζονται εντελώς.
7. Η συγχώρεση είναι το μόνο πράγμα που αντιπροσωπεύει την αλήθεια στις ψευδαισθήσεις του κόσμου. Βλέπει την μηδαμινότητά τους, και κοιτάζει κατευθείαν μέσα από τις χιλιάδες μορφές που μπορούν να εμφανίζονται. Κοιτά τα ψέματα, αλλά δεν εξαπατάται. Δεν δίνει καμία προσοχή στις στριγκλιές αυτό- κατηγόριας των αμαρτωλών που έχουν τρελαθεί από ενοχή. Τους κοιτά με ήσυχη ματιά και απλά τους λέει, «Αδερφέ μου, αυτό που σκέφτεσαι δεν είναι η αλήθεια.»
8. Η δύναμη της συγχώρεσης είναι η εντιμότητα της, που είναι τόσο αδιάφθορη ώστε βλέπει τις ψευδαισθήσεις ως ψευδαισθήσεις, όχι σαν αλήθεια. Γι αυτό το λόγο ανοίγει τα μάτια ώστε να αντιμετωπίσουν τα ψέματα ∙ γίνεται ο μεγάλος αποκαταστάτης της απλής αλήθειας. Με την ικανότητά της να παραβλέπει αυτό που δεν βρίσκεται εκεί, ανοίγει το δρόμο για την αλήθεια, που έχει εμποδιστεί από όνειρα ενοχής. Τώρα είσαι ελεύθερος να ακολουθήσεις τον δρόμο που ανοίγει η αληθινή σου συγχώρεση για σένα. Διότι αν ένας αδελφός λάβει αυτό το δώρο από σένα, η πόρτα είναι ανοιχτή για σένα.
9. Υπάρχει ένας πολύ απλός τρόπος να βρεις την πόρτα προς την αληθινή συγχώρεση, και να την δεις ορθάνοιχτη σε καλωσόρισμα. Όταν αισθανθείς ότι μπαίνεις σε πειρασμό να κατηγορήσεις κάποιον για αμαρτία οιασδήποτε μορφής, μην αφήσεις το νου σου να μείνει σε αυτό που νομίζεις ότι έκανε, γιατί αυτό είναι αυταπάτη. Αντί γι αυτό ρώτα: «Θα κατηγορούσα τον εαυτό μου γι αυτό;»
10. Έτσι θα βλέπεις εναλλακτικές επιλογές ώστε η επιλογές σου ν’ αποκτήσουν νόημα, και να κρατήσουν το νου σου τόσο ελεύθερο από ενοχές και πόνο όσο σκόπευε ο Ίδιος ο Θεός να είναι, και όπως είναι στ’ αλήθεια. Μόνο τα ψέματα καταδικάζουν. Μόνο η αθωότητα υπάρχει στ’ αλήθεια. Η συγχώρεση στέκεται ανάμεσα στις ψευδαισθήσεις και στην αλήθεια ∙ ανάμεσα στον κόσμο που βλέπεις και σε εκείνον πέρα από αυτόν ∙ ανάμεσα στην κόλαση της ενοχής και στην θύρα του Ουρανού.
11. Πέρα από αυτή την γέφυρα, τόσο ισχυρή όσο η αγάπη που άφησε την ευλογία της πάνω της, όλα τα όνειρα του κακού και του μίσους και της επίθεσης φέρονται σιωπηλά ενώπιον της αλήθειας. Δεν διατηρούνται για να διογκωθούν και να φαντάζουν απειλητικά για να τρομοκρατήσουν τον ανόητο ονειρευτή που πιστεύει σε αυτά. Αυτός έχει ξυπνήσει γλυκά από το όνειρό του καταλαβαίνοντας ότι αυτό που νόμιζε ότι έβλεπε δεν βρισκόταν ποτέ εκεί. Και τώρα πια δεν γίνεται να αισθάνεται ότι βρίσκεται σε αδιέξοδο.
12. Δεν χρειάζεται να μάχεται για να σωθεί. Δεν χρειάζεται να σκοτώσει τους δράκους που νόμιζε ότι τον καταδίωκαν. Ούτε χρειάζεται να υψώσει τους βαριούς τοίχους με τις πέτρινες και σιδερένιες πόρτες που νόμιζε ότι τον κρατούσαν ασφαλή. Μπορεί να αφαιρέσει την βαριά και άχρηστη πανοπλία που είχε φτιάξει για να αλυσοδέσει το νου του στον φόβο και την δυστυχία. Το βήμα του είναι ανάλαφρο, και καθώς σηκώνει το πόδι του για να προχωρήσει, ένα αστέρι μένει πίσω του, για να δείχνει τον δρόμο σε αυτούς που τον ακολουθούν.
13. Η συγχώρεση πρέπει να εφαρμόζεται , διότι ο κόσμος δεν μπορεί να αντιληφθεί την σημασία της, ούτε να παρέχει κάποιον καθοδηγητή για να σου διδάξει την ωφελιμότητά της. Δεν υπάρχει ούτε μία σκέψη σε όλο τον κόσμο που να οδηγεί στην κατανόηση των νόμων που αυτή ακολουθεί, ούτε της Σκέψης που αντανακλά. Είναι ξένη προς τον κόσμο όπως είναι και η πραγματικότητά σου. Και όμως ενώνει το νου σου με την πραγματικότητα μέσα σου.
14. Σήμερα ασκούμε την αληθινή συγχώρεση, ώστε η ώρα της ένωσης να μην καθυστερήσει πια. Γιατί θέλουμε να συναντηθούμε με την πραγματικότητά μας ελεύθερα και ειρηνικά. Οι ασκήσεις μας γίνονται τα βήματα που φωτίζουν τον δρόμο για όλους τους αδελφούς μας, που θ’ ακολουθήσουν εμάς στην πραγματικότητα που μοιραζόμαστε μαζί τους. Για να εκπληρωθεί αυτή η μέρα, ας δώσουμε ένα τέταρτο της ώρας δύο φορές σήμερα, και ας το περάσουμε με τον Οδηγό ο Οποίος καταλαβαίνει την σημασία της συγχώρεσης, και στάλθηκε σ’ εμάς για να το διδάξει. Ας ζητήσουμε από Αυτόν:
Ας αντιληφθώ την συγχώρεση έτσι όπως είναι πραγματικά.                                                                   
15. Έπειτα διάλεξε έναν αδελφό σύμφωνα με την καθοδήγηση Εκείνου, και κάνε ένα κατάλογο των «αμαρτιών» του όπως περνούν μια - μια από το μυαλό σου. Βεβαιώσου ότι δεν μένεις σε καμία ιδιαίτερα, και συνειδητοποίησε ότι χρησιμοποιείς τις «προσβολές» του για να σώσεις τον κόσμο από όλες τις ιδέες της αμαρτίας. Για λίγο συλλογίσου όλα τα κακά πράγματα που νόμιζες γι αυτόν, και κάθε φορά ρώτα τον εαυτό σου «Θα καταδίκαζα τον εαυτό μου γι αυτό;»
16. Άφησέ τον να ελευθερωθεί από όλες τις σκέψεις αμαρτίας που είχες γι αυτόν. Και τώρα είσαι προετοιμασμένος για την ελευθερία. Αν μέχρι τώρα έχεις ασκηθεί με προθυμία και ειλικρίνεια, θα αρχίσεις να νιώθεις ανάταση, ένα ξελάφρωμα του φορτίου πάνω στο στήθος σου, μία βαθιά και βέβαιη αίσθηση ανακούφισης. Η ώρα που απομένει θα πρέπει να αφιερωθεί στην εμπειρία της διαφυγής από όλες τις βαριές αλυσίδες που επιδίωξες να επιβάλεις στον αδελφό σου, αλλά στην πραγματικότητα τις επέβαλες στον εαυτό σου.
17. Θα πρέπει να ασκείσαι στην συγχώρεση κατά την διάρκεια όλης της ημέρας, διότι θα υπάρχουν ακόμα πολλές φορές που θα ξεχνάς την σημασία της και θα επιτίθεσαι στον εαυτό σου. Όταν συμβαίνει αυτό, επέτρεψε στο νου σου να δει μέσα από την ψευδαίσθηση καθώς θα λες στον εαυτό σου:
 Ας αντιληφθώ την συγχώρεση όπως είναι πραγματικά. Θα κατηγορούσα τον εαυτό μου γι αυτό; Δεν θα θέσω αυτή την αλυσίδα στον εαυτό μου.
Και σε ό,τι κάνεις να θυμάσαι:
Κανένας δεν σταυρώνεται μόνος, και όμως, κανένας δεν μπορεί να εισέλθει στον Ουρανό μόνος του.
μετ χ τσιντέα
https://www.youtube.com/watch?v=hPO-V8_OPls

ΔΙΑΦΟΡΑ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου